O MNIE

Urodziłem się 10 lipca 1980 roku. Według horoskopu zodiakalny rak wyróżnia się dużą wrażliwością
i nieprzeciętną wyobraźnią. Wprost uwielbia marzyć i wciela w życie nowe idee. Stąd też pewnie świat iluzji pochłonął mnie całego, gdyż właśnie dzięki niemu mogę spełniać swoje marzenia...

Wszystko zaczęło się bardzo niepozornie. Pewnego niedzielnego popołudnia, oglądając jeden
z programów telewizyjnych amerykańskiego iluzjonisty Davida Copperfielda, rozwiązałem sekret jego tricku "Big Black Box". Wtedy postanowiłem, że zostanę prawdziwym iluzjonistą. Miałem wtedy trzynaście lat. Jak pomyślałem tak zrobiłem. Od tamtej pory zacząłem szukać wszystkiego co dotyczyło iluzji i jej sekretów. Pamiętam jak kolega ze szkolnej ławki przyniósł do szkoły książkę
pt. "Hocus-Pocus" z wyjaśnionymi sekretami sześćdziesięciu magicznych tricków. Oczywiście książka ta znalazła się od razu na mojej półce.

Na początku uczyłem się wszystkich magicznych sztuczek sam i nie zawsze wszystko wychodziło mi tak jak chciałem. Na szczęście jestem w czepku (a raczej w cylindrze) urodzony i szybko znalazłem nauczyciela. Moim mistrzem był iluzjonista Tadeusz Chrostek vel. Cornelli. Wziął mnie pod swoje skrzydła i pod jego bacznym okiem w krótkim czasie robiłem duże postępy.

Byłem trochę niesfornym uczniem i czasami się ociągałem ale Cornelli widząc we mnie jakąś "iskierkę" uzbrajał się w cierpliwość i czekał aż opanuję nowy magiczny trick do perfekcji. Po paru miesiącach intensywnych ćwiczeń zacząłem występować jako młody adept sztuki iluzji u boku mojego mistrza na deskach Teatru Iluzji w Chorzowie. W taki oto sposób moje umiejętności oglądało coraz to większe grono widzów.

Po ukończeniu szkoły średniej przeprowadziłem się do Krakowa, mojego ulubionego miasta. Tam pobierałem nauki aktorstwa w Szkole Aktorskiej i Telewizyjnej SPOT. Były to długie dwa lata ciężkiej pracy nad sobą. Szkołę aktorską ukończyłem spektaklem dyplomowym "EQUUS", pióra Petera Shaffera. Zamiłowania do aktorstwa nie porzuciłem i rok później szlifowałem swój warsztat aktorski
w Teatrze Profilaktycznym Katharsis w Krakowie. Głównym tematem spektakli były problemy młodych ludzi, m.in.: narkotyki, alkohol i przemoc w rodzinie.Postacie w które się wcieliłem, młodzież z którą miałem kontakt oraz długie podróże po kraju z grupą teatralną, zmieniły moje podejście do życia,
a mottem stał się cytat z pewnej piosenki:

"ZabŁyŚnie dzieŃ, gdy wszystko Ci siĘ uda.
Uwierzysz w cuda, tak jak wierzĘ ja."

Obecnie swoje życie poświęciłem iluzji. Sprawia mi to ogromną przyjemność i nie wyobrażam sobie dnia bez odrobiny magii, a długie godziny intensywnych ćwiczeń zostają wynagrodzone na moich występach przez spontaniczne i miłe reakcje publicznosci...